قالب دلتنگیها

تقدیم به بهترین کسی که بیشتر از تمام دنیا دوستش دارم.......

چون بهاران او بهاری کرد و رفت

چون جفا و بی قراری کرد و رفت

                       من ز عشق او نشاطی داشتم

                      او ز عشقم گریه زاری کرد و رفت

                                                                                    ادامه دارد...

نوشته شده توسط رامین احمدی در یکشنبه نهم تیر 1387 ساعت 19:21 موضوع | لینک ثابت

بو دنیادا نازلار ایچینه نازلودو یارروم

                                     باخ بیر منه چوخ ناز ائلمه نازلو نگارووم

یاز اولسام اگر سن اورگه بوتون باهارسان

                                    گل سن منی آزار ائلمه گوللی بهارووم

داغ لار کیمی بیر آغلادوقوم چشمه اولوبدور

                               سیندیر ما منیم دالیمی سن داغلو وقارووم

هچ صبر و قرار یوخدی منیم حالیمه ایندی

                                  بو دنیادا سن سن گوزلیم صبر و قرارووم

مجنون کیمی عاشیق دا گلیپ دورانا گلمز

                                  لیلایه دئیون قورسی منیم چوبه دارووم...

این شعر به زبان شیرین ترکی گفته شده و از فارسی زبانان که قادر به خواندن آن نیستند معذرت می خوام.این شعر ترکی را بنا بر اصرار و خواست عزیران در این وبلاگ قرار گرفته است.

البته لازم به توضیح است که این شعر هم از بنده می باشد.

نوشته شده توسط رامین احمدی در یکشنبه دوم دی 1386 ساعت 11:41 موضوع | لینک ثابت

 زندگي حكايت آن مرد يخ فروشي است كه از او

پرسيدند فروختي؟ گفت : نفروختم ولي تمام شد.

دنيا كه شروع شد زنجير نداشت. خدا دنيايي بي زنجير آفريد.

آدم بود كه زنجير را ساخت.... شيطان كمكش كرد.

دل زنجير شد عشق زنجير شد.... دنيا پر زنجير شد و ادم ها همه ديوانه زنجيري.

خدا دنيايي بي زنجير مي خواست.... نام اين دنياي بي زنجير اما بهشت است.

امتحان آدم همين جا بود.... دست هاي شيطان از زنجير پر بود.

خدا گفت : زنجيرت را پاره كن شايد نام زنجير تو عشق است.

يك نفر زنجيرش را پاره كرد ... نامش را مجنون گذاشتند. مجنون اما نه ديوانه بود نه زنجيري. اين نام را شيطان براي او گذاشت.... شيطان آدم را در زنجير مي خواست.

ليلي مجنون را بي زنجير مي خواست. ليلي ميدانست خدا چه مي خواهد. ليلي كمك كرد تا مجنون زنجيرش را پاره كند.... ليلي زنجير نبود . ليلي نمي خواست زنجير باشد.

برگرفته از سایت http://www.abhar-boys.ir/86052.aspx

نوشته شده توسط رامین احمدی در دوشنبه نوزدهم آذر 1386 ساعت 22:28 موضوع | لینک ثابت

ای یار من کجائی؟دانم تو بی وفائی

                             این دل چو گشته خونین جانا چرا جدائی؟

گفتی که من ندارم جز عشق تو پناهی

                                        دانم دروغ گفتی از روز آشنائی

نفرین به ماه آذر چون ماه آشنائیست

                              صد آفرین به بهمن چون ماه بی وفائی

روزی که با منی تو گفتم غمی ندارم

                               اما چه اشتباهی غم پیش و من هوائی

من می روم بمانی با یار تازه خود

                                اما بدان که جانا در قلب من خدائی

تا آخرین نفسها دارم هوای یارم

                           شاید شود به روزی آن کم کند جدائی!!

نوشته شده توسط رامین احمدی در پنجشنبه بیست و ششم مهر 1386 ساعت 20:39 موضوع | لینک ثابت

هر چه خواهی می کنی با نهان ای زندگی

                                    خسته ام دیگر مگو از مردمان ای زندگی

بس جفا ها دیده ام از مردمی بی عاطفه

                                   از منی در مانده گیر این دیدگان ای زندگی

در زمستانت مرا از خانه بیرون می کنند

                                         گو که داند حال ما را اسمان ای زندگی

من ز درویشان ندیدم جز وفا چیزی دگر

                                      صد جفا من دیده ام از سروران ای زندگی

غیر یارب از کسی گویند نمی ترسیم ما

                                   من چرا می ترسم از این بی دلان ای زندگی!!

گفته اند دریای غم تا بی کران است بی کران

                                       یک زمانی می رورم تا بی کران ای زندگی

من همان ساقی غم در این زمانه بی کسم

                                            قصه ام را با غزل گفتم بخوان ای زندگی

نوشته شده توسط رامین احمدی در جمعه نوزدهم مرداد 1386 ساعت 0:18 موضوع | لینک ثابت

من که صیادم ببین افتا ده ام در دام تو

نوشته شده توسط رامین احمدی در سه شنبه بیست و ششم تیر 1386 ساعت 0:2 موضوع | لینک ثابت

چرا رفتی و با دردم مرا تنها رها کردی

             چرا عاشق کشی کردی، چرا با من جفا کردی؟!!

ندانستی که اهم یک شبی گیرد چو دامانت

              ندانستی و با هجرت بر این عاشق چها کردی

برایت یک غزل دارم ولیکن نه، بدان جانا

                     ز هجرانت هزاران مثنوی ماتم سرا کردی

قدم هایم دگر سستند، مرا جانا نگاهی کن

                   نمی دانی مگر دردم هزاران سر دوا کردی؟؟

دگر می لرزم از سردی، نمی اید قلم دستم

             تو ای ساقی نگاهی کن، بشر را چون خدا کردی

نوشته شده توسط رامین احمدی در یکشنبه سوم تیر 1386 ساعت 22:41 موضوع | لینک ثابت

تقدیم به دوست عزیزم اقای فرشید فرنژاد، که یک عمر با او زندگی کردم

و لی افسوس چه اسان مرا به روزگار فروخت.!!!..........تا قیامت خدا حافظ

می روم خواهم فراموشم کنی

                             گر بمانم زهرها نوشم کنی

من خطا کردم که گفتم عاشقم

                       از چه خواهی عشق را دوشم کنی

من جوانی بی هنر هستم بدان

                           از چه خواهی پیر و درویشم کنی

گر مرا پیرم بکردی با غمت

                                من جوانم، گر چه اغوشم کنی

چشم ها یک دم نمی خوابند، ببین

                           بس که در خوابم تو مغشوشم کنی

گر چه جانا می روم اما بدان

                                 روز مرگم تو کفن پوشم کنی!!!!

نوشته شده توسط رامین احمدی در شنبه نوزدهم خرداد 1386 ساعت 16:29 موضوع | لینک ثابت

تو را دیدم که ای جانا،به چشمانم نظر کردی

نوشته شده توسط رامین احمدی در دوشنبه دهم اردیبهشت 1386 ساعت 23:24 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط رامین احمدی در چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386 ساعت 20:47 موضوع | لینک ثابت